De krat van de Streekmolen – 3

En nog is de krat van de Streekmolen niet leeg, al schiet het nu wel een heel eind op. Het doel van Miss Foodie is natuurlijk om niets uit de krat over te houden want “minder eten weggooien” staat heel hoog op de lijst goede voornemens. Een paar dagen geleden (ergens tussen de bietjesgratin en de champignontoast) raakte Miss Foodie geobsedeerd door de enorme koolraap die zich lag uit te sloven in de krat. Ik zweer het je; hij blies zich op om zo nog imposanter te ogen dan de toch al vreselijk uit de kluiten gewassen winterpreien. En dat had effect want Miss Foodie begon te fantaseren. Gratin viel af, dat lot was al toebedeeld aan de bietjes. Stamppot werd het ook niet, de stamppot komt Miss Foodie eigenlijk – samen met de winter – al een beetje de neusgaten uit. Op Twitter riep collega-blogger Rozemarijn direct “Koolraapfrittata” en ik geloof haar direct op haar blauwe (?) ogen dat dat enorm lekker is, maar frittata’s gaan er hier gewoon niet zo lekker in.
Roosteren werd het en dan die geroosterde blokjes koolraap door een heerlijke rode-uien risotto verwerken. Ging helemaal goed komen…
Al toen ik het monster te lijf ging kreeg ik argwaan; dit was wel een heel onwelwillende wintergroente! Zo mogelijk nog harder dan pompoen dus ik had 112 vast voorgeprogrammeerd op mijn telefoon. Toen de stukjes in een braadslee met een flinke plens olijfolie en wat zeezout de oven in op 180 graden. Miss Foodie werd nog wantrouwiger toen het hele huis naar…. KOOL (!) begon te geuren. OK, het is natuurlijk ook KOOLraap maar dit buitje zou niet zomaar over drijven, daar was de geur te indringend voor. Uiteindelijk, na 1 1/2 uur in de oven, begonnen de bits and pieces te kleuren en er zowaar erg appetijtelijk uit te zien. Ook de koolgeur maakte plaats voor iets geroosterds. Helaas, het mocht allemaal niet baten. Schreef Miss Foodie laatst al dat spruitjes met reden oneetbaar zijn, ook koolrapen hebben kennelijk het vermogen om planteneters af te schrikken. Miss Foodie liet zich in ieder geval makkelijk afschrikken door de spruitjessmaak van de koolraap en de little Foodies stemden maar al te makkelijk in. Als ik iets niet lust heet het direct “officieel niet lekker” en dat betekent dat de little foodies zich er met 1 stukje proeven vanaf mogen maken. Helaas; de koolraap ging hier dus toch de kliko in. Over het hoe en wat van planten en plantentoxinen (want daar gaat dit verhaal eigenlijk over) is Miss Foodie momenteel wat onderzoek aan het doen. Wordt vervolgd…

Wat overigens wel hoopvol is, is het lot van de prei, de gehakt en de laatste rode uien. Vanavond maak ik daar namelijk ravioli mee!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *