Dickie Duif op transport

Miss Foodie is een echt buitenmens in de stad. Althans… als het zonnetje schijnt, er niet teveel gespuis rondzoemt, het terras keurig is aangeveegd en er lekker gegeten kan worden. Met zo’n basishouding kan het hebben van een huisduif nogal… hinderlijk zijn.

Dickie hadden we hem genoemd en dagelijks konden we van zijn aanwezigheid genieten. Zijn lieflijk gekoer zorgde er ook in vakantietijd voor dat de kinderen niet al te lang in bed bleven hangen ‘s ochtends. Op zich wel aandoenlijk hoor, het onhandige gescharrel door de tuin. Hij zorgde er in ieder geval voor dat eventuele etensresten geen ongedierte aantrokken. Al zagen we dat laatste natuurlijk helemaal verkeerd. Duiven worden niet voor niets vliegende ratten genoemd. Toen ik dat eenmaal had gelezen kreeg de dagelijkse dosis Dickie-duivenpoep een upgrade van hoogst irritant tot potentieel dodelijk voor Dochter en Zoon. En uiteindelijk gaf het bombardement van 3 hoog over witte zomerbroek van Miss Foodie de doorslag.
Dickie was niet langer welkom en dus werd hij hoog op de agenda van het wekelijks gezinsoverleg geplaatst. Actiepunt 1 was het rondbellen van de familie om te informeren waar de familie-buks zich bevond. Dit actiepunt werd echter herroepen toen op de voorpagina van Telegraaf.nl een artikel verscheen met daarin de trefwoorden duif, luchtbuks, celstraf.
Gelukkig had de problematiek bij Man het jachtinstinct geactiveerd en de volgende constructie werd bedacht:

Waarbij van het vogelvoer uiteraard geen taartje werd gemaakt, dat is meer ter illustratie van het grotere geheel. Onze val werd buiten geplaatst bij de vaste scharrelplek van Dick, het touw was lang en liep van stok door de hele tuin door de schuifdeuren naar binnen, waar wij – vanwege het weer en de uitwerpselen van Dick gedwongen – zaten te eten.
Nu was onze Dick natuurlijk niet helemaal achterlijk – hij was tenslotte van de straat – dus het duurde allemaal even maar uiteindelijk scharrelde hij toch met open ogen de val in. Miss Foodie heeft Man nog nooit zo’n snelle move zien maken in een duik naar het touw. En… het werkte!!!! Curiosity killed the cat. Of… in ons geval: the pigeon!

En daar gaat onze Dick. De wijde wereld in. Op transport naar de lommerrijke achterhoek. Dag Dickie! Wij eten morgen weer buiten. Het wordt lekker weer bovendien…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *